Ja jongens, het is geruime tijd stil geweest op mijn Punt. Sorry. Maar voor wie het interesseert kijk even mee over mijn schouder en wordt deelgenoot in mijn gedrevenheid om mijn hok op te knappen.
Afijn, het is dus ….
Donderdag 14-jan-10.
Vandaag (na van de week het plafond te hebben gewit) mijn noeste arbeid bekeken en beoordeelt: het is goed bevonden.
Wat nu? Verven? Strak plan! Dus op naar de plaatselijke bouwmarkt en een blik kozijnenverf uitzoeken in een passende kleur. Maar wat voor kleur is passend? Wit? Wel erg gewoon hoor. Er zit nu een kleur op tussen wit en zwart in, en daar wil ik vanaf. Dan maar voor zijdeglans wit gaan? Jij je zin: jou feesie!
Dus de witte verf goed dooreen roeren met een bijgeleverd roerstaafje. Heb ik me overigens de pleuris naar gezocht, maar je blijkt dat gratis bij de kassa erbij te krijgen. Wist ik dat? Ondertussen veel van de bouwmarkt gezien.
Met een kwastje wat hoekjes gedaan om dan met een “Meester” kwast de andere oppervlaktes te bestrijken. Ja ja: een meester kwast! Ik ga niet voor minder. En dan net als ik de bovenkant van het bovenlicht wil insmeren met de zijdeglanslak kleur wit, komt de zon om de hoek en schijnt midden in me smoel. Ik bedoel: nooit schijnt de zon hier in Nederland als ik dat wil. Maar uitgerekend als ik aan het renoveren ben, en met één dichtgeknepen oog de bovenste rand van het kozijn staat te painten, schijnt ’ie middenin me bek. Toe maar jongen, schijn maar lekker, neem ik even een biertje: Proost!
Om tien voor drie is de zon achter een flat verdwenen en kan ik eindelijk bovenkant van het raam verder in de tsjet zetten. Maar jongens wat sta ik toch weer te genieten, met die verfspetters op me bril, op me handen en op het raam ….: dit is toch genieten pur-sang! Voldaan stap ik van het houten keukentrappie af, aanschouw het geheel en vind het klote!
Maar ja, zoals met dat witten alreeds opgemerkt: morgen pas oordelen Peetjes. Nu is het borreltijd.
Vrijdag.
Wakker en vooral helder bekijk ik mijn gedane arbeid en keur het goed. Hoewel … hier en daar een extra streekje verf zou niet misstaan. Maar omdat mijn ‘nadenken’ geruime tijd in beslag neemt, scroll dan maar door naar maandag. En zo niet, neem dan ook even een biertje uit de koele kast …: Proost!
Maandag.
‘t Ziet er niet uit. Een donkere ondergrond met een witte laag verf eroverheen? Nee: hier moet nog een keer overheen gekalkt worden. Dus fluks door de verf heen geroerd, de meester kwast ingedoopt en verven maar.
Als het verfkarwei geklaard is begeef ik mij naar de plaatselijke Gamma en zoek me een beschaafd behangetje uit. Een in- en uitsmeerkwast, een Stanley mesje en een schaar worden er bij aangeprijsd; nog een emmer stijfsel en ik kan mij naar huis spoeden voor ….
Borreltijd!
Dinsdag.
Het stijfsel flink dooreen geroerd zodat er een vloeibare doch plakvaste, en vooral smeerbare substantie ontstaat. Het is zaak om het muuroppervlak, in banen, alvast voor te snijden. Hierna is het een kwestie van de banen in te smeren en tegen de muur aan te plakken, goed aansluitend aan de vorige baan. Niks mis mee; loopt gesmeerd. Van de vier muren zijn er nu twee klaar.
Borrel tijd.
Woensdag.
Met oogkleppen op loop ik de woonkamer binnen en kijk voorzichtig om mij heen. Het behang is niet naar beneden gekomen maar heeft zich keurig strak gezogen aan de muren, valt me weer mee. Als ik door het stijfsel roer zie ik dat het in perfecte staat verkeerd, dus: pluk de dag en doe voort mijn jongen.
Na de lunch zijn de andere twee muren behangen en kijk ik tevreden in het rond: goed gedaan jochie! Spreek ik mijzelf moed in.
Borrel tijd.
Donderdag.
Ruikt best lekker, zo’n kamer die net geschilderd en behangen is. Alles zit zoals ik het in gedachten had. Maar ja, boven die kastdeuren, en in de hoeken moeten nog wat strookies worden geplakt, ik bedoel: het moet wel ‘af’ zijn, hč?
Vele Godvers en enkele uren later zitten de strookjes waar ik ze in gedachten had. Nu even de lampen weer terug ophangen. Is de stroom eraf? Nee, die staat er gewoon op. De schakelaar staat toch uit? Met mijn spanningzoeker meet ik of er prik op staat. Nee dus, en ik ga aan de arbeid om lamp één op te hangen.
Gloeiende-gloeiende ……… me petje vliegt de lucht in en ik heb het gevoel ineens stekelhaar te hebben: er staat stroom op!! Onderzoek leert dat ik mijn spanningzoeker op een isolatieding heb geprikt en niet op het koperdraadje. Oooeewwww ………
Maar ondertussen is het half vijf en dus, jawel: Borreltijd! Morgen verder.
Vrijdag de 22e jan.
Kabels, lampen en andere zaken die ik in no- time van de muren had geplukt, kosten mij een hele vrijdagochtend om ze weer op hun plek te krijgen. De hele zaak werkt zoals het hoort en daar gaat het maar om.
Na de lunch ruim ik keurig de teringzooi op, smijt alles in de zijkamer en loop voorzichtig mijn living in. Tevreden kijk ik in het rond en vraag mij af: waarom heb ik dit niet jaren eerder gedaan?
One room ‘s ready, four to go ……
Prlwytskovsky.